برخی روزها بعد از شنیدن یا خوندن یا دیدن بعضی چیزها احساس می کنم که انگار بعد از یک خواب 300 ساله از غار بیرون اومدم... خیلی چیزها عوض شده که به نظرم یهویی می رسه...

و انتظار روح مانیفست شیعه است. عمل است و بی عملی نیست... و منتظر آن پیامبروش بودن چه سخت است و این روزها چه بعید می گذرد برای من... لحظات پشنگیدن ادعا در هُرم هوا... شرمزده و شرمگینم...

صبحست ساقیا قدحی پر شراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیشتر که عالم فانی شود خراب
ما را ز جام باده گلگون خراب کن

السلام علی المهدی الذی یملأ الارض قسطاً و عدلاً...

---