پريروز در دانشگاه اميركبير يك سخنراني يك طرفه از سوي بسيج دانشجويي بر عليه دانشگاه آزاد با حرف هاي سليمي نمين و زاكاني برگزار شد كه به تشنج كشيده شد. البته من نسبت به آقاي جاسبي و سازمان مربوطه موضع له يا عليه ندارم و موضوع برايم علي السويه است لكن مساله بدي كه اتفاق افتاده بود توهين يكي از برگزاركنندگان جلسه نسبت به شهدا و رزمندگان بود كه برايم خيلي عجيب نمود!!

وقتي كه تعدادي از بچه هاي دانشگاه آزاد به روند جلسه اعتراض مي كنند آن عزيز تمام مشكلاتي كه وجود دارد را از بچه هاي شهدا و بسيجي ها مي داند!! هر چه فكر كردم كه از سر عصبيت يا به دليل فشار برنامه چرا بايد چنين حرفي در برنامه خود بسيج زده شود توجيه نشدم. تنها دليلي كه پيدا كردم اين بود كه يك عده بسيج و جنگ و شهدا را تا زماني كه با اميال آنها مطابقت داشته باشند مي پسندند و زماني كه استقلال بورزند گويي از جرگه مجاهدت خارج مي شوند!!!

حكايت سكولاريسم در دولت نهم نيز سرشتي مشابه دارد. ديشب به دوستي مي گفتم: خيانتي كه دولت نهم به خون شهدا و آرمان هاي امام و انقلاب كرد هيچ دولتي پس از انقلاب نكرد. اين داستان ادامه دارد...