نتیجه تحقیقات فاجعه حسینیه شیراز بالاخره پس از کلی موش و گربه بازی مشخص شد و اینکه واقعاً مسأله بمب گذاری تروریستی بوده و البته طبق گزارش جدید وزارت اطلاعات از طرف آمریکا هدایت می شده است.
اون اول های کار، تأکید وزارت کشور و نیروهای امنیتی بر غیر عمدی بودن ماجرا خیلی دل آزار به نظر می رسید. هر چند شاید این امر، لازمه کارهای امنیتی برای جلوگیری از لو رفتن عملیات ضد خرابکاری و جاسوسی بوده باشد. در هر صورت این عباس (کامفیروزی) یک پرونده کلفت به نام "بمب گذاری با سه هفته تأخیر" رو تو وبلاگش (نفیر) کار کرده. لینک وبلاگ نفیر موجوده. پیشنهاد می کنم حتماً سر بزنید و مطالعه کنید. این پرونده با خیلی تخلیص در شهروند امروز کار شد اما کامل اون خیلی جالب تره که تو شهروند نیست.
تو اطلاعیه دیشب وزارت اطلاعات آمده است که خرابکاران در سایر نقاط پرتردد من جمله نمایشگاه کتاب و ... قصد بمب گزاری داشته اند که قبل از انجام مأموریت دستگیر شده اند. باید از سربازان گمنام امام زمان(عج) به خاطر زحماتشون تشکر کرد. چون من خیلی تو نمایشگاه پرسه می زدم. یحتمل بود که ما هم نفله شویم! (چون کسی که واسه کتاب خریدن می ره اونجا شهید محسوب نمیشه!)
اما شیراز ماند و شهدایش و مادران و همسران و کودکان دلسوخته و حسینیه نیمه سوخته تا در آستانه شهادت سالار زنان عالم، حضرت زهرای مرضیه، یادآور درب نیمه سوخته و صبر علی باشد.
صبر در میان آدمیان را به "ایوب" نسبت می دهند، اما این خود ظلمی دیگر بر امیر مؤمنان علی(ع) است. شک ندارم که صبر در قاموس "علی" معنا می یابد. صبر هم در مصیبت علی دیگر صبر ندارد.
یا صاحب الزمان، آجرک الله فی مصیبت جدتک.
در پی آن هستم تا ان شاء الله به زودی مطلب مفصلی را راجع به میرحسین کار کنم.
